Nieuws
Flipperkastvoetbal in Sneek eindigt in gelijkspel
Ik moet het verslag van de wedstrijd Sneek Wit/Zwart tegen ons aller Rohda maken, maar het lukt me niet goed, want ik maak me kwaad, erg kwaad. Zulks naar aanleiding van de commotie die is ontstaan rondom Rohda’s hoofdtrainer Peter Reumer, waarbij en passant ook voorzitter Harry Paauw het moet ontgelden. Absoluut Rohda-onwaardig en begrijp er nog maar iets van!?
Met stijgende verbazing, afschuw en zoals hiervoor reeds gezegd - mij ondertussen steeds kwader makend, heb ik kennisgenomen van de ongenuanceerde anonieme of onder een schuilnaam geschreven reacties naar aanleiding van een artikel op Salland Centraal met betrekking tot onze hoofdtrainer Peter Reumer. Normaliter reageer ik nooit op dergelijke brieven en/of opmerkingen omdat ik die als niet geschreven beschouw. Als je wat te melden hebt, kom er dan ook eerlijk voor uit en verschuil je niet, dat getuigt van een slappe instelling en van weinig moed.
Nu kan ik me in dit geval echter goed voorstellen dat betrokkenen bij hun verschillende reacties op Salland Centraal niet de eigen naam genoemd willen hebben, want de reacties getuigen van zo’n groot gebrek aan kennis van de situatie en zijn daardoor van zo’n bedenkelijk laag niveau, gewoon stuitend.
We zijn vandaag de dag allemaal mondig en leveren te pas en te onpas niet mis te verstane kritiek over van alles en nog wat, vaak zonder over voldoende achtergrondinformatie te beschikken. In zo’n geval berokken je over het algemeen meer schade dan dat je goed doet en raakt die kritiek kant nog wal, sterker nog, getuigt van een intelligentie van een half vergane komkommer.
Hoe goed moet je als trainer zijn om het bij Rohda Raalte goed te doen? Onvoorstelbaar goed kennelijk, want als je als trainer bij een club binnenkomt en je promoveert, samen met je team, gelijk al in het eerste jaar, met aantrekkelijk en aanvallend voetbal naar het hoogste niveau in het amateurvoetbal, dan doe je het bijzonder goed. En als je dan vervolgens halverwege het seizoen een prachtige middenmootpositie inneemt in een competitie die nooit eerder zo sterk was als dit seizoen vanwege het feit dat diverse clubs zich enorm versterkt hebben in verband met het willen promoveren naar de nieuwe Topklasse, dan doe je het, als coach en team, in een voor buitenstaanders harmonieuze samenwerking, fantastisch. Het is mij dan ook volkomen onduidelijk welke machten en krachten er in deze hebben gespeeld. Dat hoef ik ook niet te weten, maar begrijpen doe ik het evenmin.
Wat voor mij wel volkomen begrijpelijk is, is dat het bestuur, en daarmee bedoel ik het bestuur in z’n totaliteit en niet alleen maar de voorzitter Harry Paauw, graag met een vakman als Peter Reumer verder wil.
Als je, zoals ik, vijftien jaar bestuurslid bent geweest en in die periode twee voorzitters hebt meegemaakt te weten Willy Marsman en Harry Paauw, dan weet je ook dat een voorzitter, of hij nu Willy of Harry heet, in dit soort situaties oneerbiedig gezegd, gewoon de boodschapper is van een door het bestuur gemeenschappelijk genomen besluit. En zo hoort dat ook in een democratisch gekozen bestuur.
Wat ik vanaf een afstand constateer, mij baserend op het artikel in de Stentor van vrijdag 26 februari jongstleden, is dat Peter Reumer - die net enkele maanden geleden zijn contract met een jaar had verlengd - om ontbinding van dat contract heeft gevraagd zulks vanwege ander werk en verschil van inzicht met een klein deel van de spelersgroep. Nou weet ik zo langzamerhand wel hoe in onderhavig geval de hazen lopen. Meestal begint het bij één of meerdere spelers die om wat voor reden dan ook ontevreden zijn met de bestaande situatie en vervolgens gaan ‘uitstralen’ en medestanders proberen te vinden en de kiem van een conflict is gelegd. Het zo genaamde groepsproces is een oh zo belangrijk en vaak zo’n gevoelig en moeilijk te vatten proces
Dan verschijnt er een verhaal in de krant en vervolgens meent deze en gene er, meestal zonder enige kennis van zaken, zeer ongenuanceerd iets over te moeten zeggen. In dit geval wordt bij twee personen, Harry Paauw en Peter Reumer, op de man en onder de gordel gespeeld. Twee mannen die dat absoluut niet verdienen.
De voorzitter van een grote voetbalclub (-bedrijf) als ons Rohda Raalte dient een zwaargewicht bestuurder te zijn, die beschikt over zeer goede managementkwaliteiten en die bereid is zich pro deo op ieder moment van de dag in te zetten voor dat cluppie van rood en geel, daarbij altijd weer in de eerste plaats het belang van de gehele club voor ogen hebbend en dat kan een heel ander belang zijn en zelfs strijdig zijn met het belang van een individueel lid.
De twee voorzitters die ik heb meegemaakt voldoen beide in ruime mate aan de gestelde kwaliteitscriteriacriteria. Natuurlijk, ieder vult het op z’n eigen wijze in, maar wat dat betreft is er geen verschil. Zoals bekend draagt Harry Paauw aan het eind van dit jaar de voorzittershamer over aan een ander… Aan wie? Dat is op dit moment nog niet bekend. Gelet op het vorenstaande niet zo verwonderlijk, want vind maar weer zo’n duizendpoot van topniveau.
En dan, last but not least onze hoofdtrainer Peter Reumer. Een, zoals ik hem heb leren kennen, buitengewoon aimabel mens, met oog en oor voor zijn spelers en het totale team rondom Rohda 1 en bovendien warme belangstelling tonend voor de gehele vereniging Rohda. Een man die ons supporters, na een aantal jaren ‘tikkie terug-voetbal’ weer trakteerde op fris aanvallend voetbalspel. Een man die er daarmee voor zorgde dat steeds meer toeschouwers op zondagmiddag de weg naar Tijenraan weer terug wisten te vinden. Een man die datgene presteerde dat slechts een enkeling voor hem deed, namelijk in het eerste seizoen gelijk promoveren naar die door heel Rohda zo felbegeerde Hoofdklasse. Een man die halverwege het seizoen een prachtige middenmootpositie inneemt in de zwaarste competitie tot nog toe. Een man die, naar mijn mening, bij het inleveren van zijn contract vooral het belang van Rohda Raalte voor ogen heeft gehad. Een man die het niet verdiend heeft op deze manier zijn contract in te leveren en wie mijns inziens behouden zou moeten blijven voor de club.
Met het vorenstaande heb ik de nodige frustraties van me afgeschreven. Ik hoop dat het bij die, zich Rohda-fans noemende lieden, zal leiden tot veranderend inzicht en meer begrip voor de situatie. Tot slot zou ik aan de spelersgroep van Rohda 1 het volgende verzoek willen doen: Othoud je van publiekelijk commentaar en ga datgene doen waar je goed in bent en waarvoor je bij Rohda Raalte bent, namelijk gewoon voetballen en de supporters en jezelf plezier bezorgen op de zondagmiddag. Laat nu zien dat jullie kerels zijn met ‘kloten’! Pak jullie verantwoordelijkheid, richt de neuzen dezelfde kant op, ga er voor met volledige inzet en geef Peter Reumer dat afscheidscadeau dat hij zo verdient en dat is een goede middenmootpositie in de eindrangschikking in de Hoofdklasse.
Tja, en dan de wedstrijd
Vooraf lovende kritieken in het Snitzer programmablaadje. Ik citeer: “Rohda, één van de teams dat het afgelopen seizoen gepromoveerd is uit de Eerste Klasse en dat dit seizoen bewijst dat het thuishoort in de Hoofdklasse.” Een allervriendelijkst welkom dus, daar in het Friese land. En sportief zijn ze er ook, want even verderop in het programmaboekje werd vermeld dat de Snitzers destijds in Raalte met een gelijkspel goed waren weggekomen om dat een glaszuiver Rohda-doelpunt om onduidelijke redenen door de scheidsrechter werd afgekeurd.
Of het, wat de rood-gelen betreft, kwam door de deining de afgelopen week of vanwege het ontbreken van een drietal vaste krachten (Timo Haverkamp, Dirk Jan Klijn Velderman en Sander Poll), feit is dat voor de ogen van de toeschouwers, terwijl het onophoudelijk regende, op het kletsnatte en gladde kunstgras, van beide kanten bijzonder slecht werd gevoetbald. Hierbij dient wel opgemerkt te worden dat de jonge Rinse Bruggeman een goede partij speelde. Natuurlijk mist hij nog de nodige geslepenheid en ervaring, maar deze jongen komt er, daar ben ik van overtuigd.
Het voetbal van beide partijen deed me deze zondagmiddag een beetje denken aan de start van de zeilwedstrijden tijdens de beroemde ‘Sneekweek’. Als dan bij het starteiland het startschot wordt gegeven, is het ook een wirwar van bootjes, veel hotseklots om maar een goede startpositie te verwerven. Het duel was een duel tussen twee middenmoters die zowel in Raalte als nu ook in Sneek weinig voor elkaar onder deden. Over het geheel genomen had Rohda weliswaar de beste kansen, maar ook de Friezen lieten zich niet onbetuigd. Zo moest Ruben Tepperik in de eerste helft tot twee keer al zijn keeperstalent aanwenden en behoedde zo op sublieme wijze zijn ploeg voor een achterstand.Maar ook Bas Tuitert, Sander Kok en Wilco Flierman kregen de kans Rohda op voorsprong te zetten
Na de pauze eenzelfde rommelige wedstrijd, waarin het overigens aan inzet niet ontbrak. In de 51ste minuut van de wedstrijd werd er even niet goed opgelet door de Rohda-verdediging, waarop René Geertsma prachtig koppend de 1-0 aantekende. Daarna deed Rohda er nog een schepje bovenop en ontstonden er weer kansen voor Flierman, Melvin Velthuis en anderen. Dat resulteerde in de 78ste minuut tot de verdiende gelijkmaker van Velthuis. Een klutsgoal, maar ook die tellen gewoon mee.
Gedurende het verdere verloop van de wedstrijd gebeurde er weinig spectaculairs meer. Iedereen was dan ook blij met het laatste fluitsignaal van goed leidende scheidsrechter Hermus uit het Brabantse Etten-Leur en zocht vervolgens de warmte op van kantine of bestuurskamer.
De Rohda-aanhang deed dat met de toch wel enigszins geruststellende gedachte dat ondanks de commotie en de deining rondom Rohda 1 en zijn trainer, het aan inzet en motivatie niet ontbrak. De neuzen stonden dezelfde kant uit, men ging er voor en er werd hard gewerkt. Zo lijkt het er op dat de spelersgroep hun trainer Peter Reumer in ieder geval een waardig afscheidscadeau wil meegeven, te weten een positie in de bovenste helft van de middenmoot. Een afscheidscadeau overigens dat hij ook volledig verdient. Aanstaande zondag 7 maart speelt Rohda Raalte om 14.00 uur thuis tegen topclub Achilles’29 uit Groesbeek.
Opstelling Rohda Raalte: Ruben Tepperik, Rik Witteveen, Maurice Tepperik, Laurens Tepperik, Rinse Bruggeman (’80, Edwin Beffers), Wilco Flierman (’86, Deniz Sahbaz), Jesper Harmens, Melvin Velthuis, Jordy Lemmens, Sander Kok en Bas Tuitert.
Geschreven door Wim Grondhuis.
Met stijgende verbazing, afschuw en zoals hiervoor reeds gezegd - mij ondertussen steeds kwader makend, heb ik kennisgenomen van de ongenuanceerde anonieme of onder een schuilnaam geschreven reacties naar aanleiding van een artikel op Salland Centraal met betrekking tot onze hoofdtrainer Peter Reumer. Normaliter reageer ik nooit op dergelijke brieven en/of opmerkingen omdat ik die als niet geschreven beschouw. Als je wat te melden hebt, kom er dan ook eerlijk voor uit en verschuil je niet, dat getuigt van een slappe instelling en van weinig moed.
Nu kan ik me in dit geval echter goed voorstellen dat betrokkenen bij hun verschillende reacties op Salland Centraal niet de eigen naam genoemd willen hebben, want de reacties getuigen van zo’n groot gebrek aan kennis van de situatie en zijn daardoor van zo’n bedenkelijk laag niveau, gewoon stuitend.
We zijn vandaag de dag allemaal mondig en leveren te pas en te onpas niet mis te verstane kritiek over van alles en nog wat, vaak zonder over voldoende achtergrondinformatie te beschikken. In zo’n geval berokken je over het algemeen meer schade dan dat je goed doet en raakt die kritiek kant nog wal, sterker nog, getuigt van een intelligentie van een half vergane komkommer.
Hoe goed moet je als trainer zijn om het bij Rohda Raalte goed te doen? Onvoorstelbaar goed kennelijk, want als je als trainer bij een club binnenkomt en je promoveert, samen met je team, gelijk al in het eerste jaar, met aantrekkelijk en aanvallend voetbal naar het hoogste niveau in het amateurvoetbal, dan doe je het bijzonder goed. En als je dan vervolgens halverwege het seizoen een prachtige middenmootpositie inneemt in een competitie die nooit eerder zo sterk was als dit seizoen vanwege het feit dat diverse clubs zich enorm versterkt hebben in verband met het willen promoveren naar de nieuwe Topklasse, dan doe je het, als coach en team, in een voor buitenstaanders harmonieuze samenwerking, fantastisch. Het is mij dan ook volkomen onduidelijk welke machten en krachten er in deze hebben gespeeld. Dat hoef ik ook niet te weten, maar begrijpen doe ik het evenmin.
Wat voor mij wel volkomen begrijpelijk is, is dat het bestuur, en daarmee bedoel ik het bestuur in z’n totaliteit en niet alleen maar de voorzitter Harry Paauw, graag met een vakman als Peter Reumer verder wil.
Als je, zoals ik, vijftien jaar bestuurslid bent geweest en in die periode twee voorzitters hebt meegemaakt te weten Willy Marsman en Harry Paauw, dan weet je ook dat een voorzitter, of hij nu Willy of Harry heet, in dit soort situaties oneerbiedig gezegd, gewoon de boodschapper is van een door het bestuur gemeenschappelijk genomen besluit. En zo hoort dat ook in een democratisch gekozen bestuur.
Wat ik vanaf een afstand constateer, mij baserend op het artikel in de Stentor van vrijdag 26 februari jongstleden, is dat Peter Reumer - die net enkele maanden geleden zijn contract met een jaar had verlengd - om ontbinding van dat contract heeft gevraagd zulks vanwege ander werk en verschil van inzicht met een klein deel van de spelersgroep. Nou weet ik zo langzamerhand wel hoe in onderhavig geval de hazen lopen. Meestal begint het bij één of meerdere spelers die om wat voor reden dan ook ontevreden zijn met de bestaande situatie en vervolgens gaan ‘uitstralen’ en medestanders proberen te vinden en de kiem van een conflict is gelegd. Het zo genaamde groepsproces is een oh zo belangrijk en vaak zo’n gevoelig en moeilijk te vatten proces
Dan verschijnt er een verhaal in de krant en vervolgens meent deze en gene er, meestal zonder enige kennis van zaken, zeer ongenuanceerd iets over te moeten zeggen. In dit geval wordt bij twee personen, Harry Paauw en Peter Reumer, op de man en onder de gordel gespeeld. Twee mannen die dat absoluut niet verdienen.
De voorzitter van een grote voetbalclub (-bedrijf) als ons Rohda Raalte dient een zwaargewicht bestuurder te zijn, die beschikt over zeer goede managementkwaliteiten en die bereid is zich pro deo op ieder moment van de dag in te zetten voor dat cluppie van rood en geel, daarbij altijd weer in de eerste plaats het belang van de gehele club voor ogen hebbend en dat kan een heel ander belang zijn en zelfs strijdig zijn met het belang van een individueel lid.
De twee voorzitters die ik heb meegemaakt voldoen beide in ruime mate aan de gestelde kwaliteitscriteriacriteria. Natuurlijk, ieder vult het op z’n eigen wijze in, maar wat dat betreft is er geen verschil. Zoals bekend draagt Harry Paauw aan het eind van dit jaar de voorzittershamer over aan een ander… Aan wie? Dat is op dit moment nog niet bekend. Gelet op het vorenstaande niet zo verwonderlijk, want vind maar weer zo’n duizendpoot van topniveau.
En dan, last but not least onze hoofdtrainer Peter Reumer. Een, zoals ik hem heb leren kennen, buitengewoon aimabel mens, met oog en oor voor zijn spelers en het totale team rondom Rohda 1 en bovendien warme belangstelling tonend voor de gehele vereniging Rohda. Een man die ons supporters, na een aantal jaren ‘tikkie terug-voetbal’ weer trakteerde op fris aanvallend voetbalspel. Een man die er daarmee voor zorgde dat steeds meer toeschouwers op zondagmiddag de weg naar Tijenraan weer terug wisten te vinden. Een man die datgene presteerde dat slechts een enkeling voor hem deed, namelijk in het eerste seizoen gelijk promoveren naar die door heel Rohda zo felbegeerde Hoofdklasse. Een man die halverwege het seizoen een prachtige middenmootpositie inneemt in de zwaarste competitie tot nog toe. Een man die, naar mijn mening, bij het inleveren van zijn contract vooral het belang van Rohda Raalte voor ogen heeft gehad. Een man die het niet verdiend heeft op deze manier zijn contract in te leveren en wie mijns inziens behouden zou moeten blijven voor de club.
Met het vorenstaande heb ik de nodige frustraties van me afgeschreven. Ik hoop dat het bij die, zich Rohda-fans noemende lieden, zal leiden tot veranderend inzicht en meer begrip voor de situatie. Tot slot zou ik aan de spelersgroep van Rohda 1 het volgende verzoek willen doen: Othoud je van publiekelijk commentaar en ga datgene doen waar je goed in bent en waarvoor je bij Rohda Raalte bent, namelijk gewoon voetballen en de supporters en jezelf plezier bezorgen op de zondagmiddag. Laat nu zien dat jullie kerels zijn met ‘kloten’! Pak jullie verantwoordelijkheid, richt de neuzen dezelfde kant op, ga er voor met volledige inzet en geef Peter Reumer dat afscheidscadeau dat hij zo verdient en dat is een goede middenmootpositie in de eindrangschikking in de Hoofdklasse.
Tja, en dan de wedstrijd
Vooraf lovende kritieken in het Snitzer programmablaadje. Ik citeer: “Rohda, één van de teams dat het afgelopen seizoen gepromoveerd is uit de Eerste Klasse en dat dit seizoen bewijst dat het thuishoort in de Hoofdklasse.” Een allervriendelijkst welkom dus, daar in het Friese land. En sportief zijn ze er ook, want even verderop in het programmaboekje werd vermeld dat de Snitzers destijds in Raalte met een gelijkspel goed waren weggekomen om dat een glaszuiver Rohda-doelpunt om onduidelijke redenen door de scheidsrechter werd afgekeurd.
Of het, wat de rood-gelen betreft, kwam door de deining de afgelopen week of vanwege het ontbreken van een drietal vaste krachten (Timo Haverkamp, Dirk Jan Klijn Velderman en Sander Poll), feit is dat voor de ogen van de toeschouwers, terwijl het onophoudelijk regende, op het kletsnatte en gladde kunstgras, van beide kanten bijzonder slecht werd gevoetbald. Hierbij dient wel opgemerkt te worden dat de jonge Rinse Bruggeman een goede partij speelde. Natuurlijk mist hij nog de nodige geslepenheid en ervaring, maar deze jongen komt er, daar ben ik van overtuigd.
Het voetbal van beide partijen deed me deze zondagmiddag een beetje denken aan de start van de zeilwedstrijden tijdens de beroemde ‘Sneekweek’. Als dan bij het starteiland het startschot wordt gegeven, is het ook een wirwar van bootjes, veel hotseklots om maar een goede startpositie te verwerven. Het duel was een duel tussen twee middenmoters die zowel in Raalte als nu ook in Sneek weinig voor elkaar onder deden. Over het geheel genomen had Rohda weliswaar de beste kansen, maar ook de Friezen lieten zich niet onbetuigd. Zo moest Ruben Tepperik in de eerste helft tot twee keer al zijn keeperstalent aanwenden en behoedde zo op sublieme wijze zijn ploeg voor een achterstand.Maar ook Bas Tuitert, Sander Kok en Wilco Flierman kregen de kans Rohda op voorsprong te zetten
Na de pauze eenzelfde rommelige wedstrijd, waarin het overigens aan inzet niet ontbrak. In de 51ste minuut van de wedstrijd werd er even niet goed opgelet door de Rohda-verdediging, waarop René Geertsma prachtig koppend de 1-0 aantekende. Daarna deed Rohda er nog een schepje bovenop en ontstonden er weer kansen voor Flierman, Melvin Velthuis en anderen. Dat resulteerde in de 78ste minuut tot de verdiende gelijkmaker van Velthuis. Een klutsgoal, maar ook die tellen gewoon mee.
Gedurende het verdere verloop van de wedstrijd gebeurde er weinig spectaculairs meer. Iedereen was dan ook blij met het laatste fluitsignaal van goed leidende scheidsrechter Hermus uit het Brabantse Etten-Leur en zocht vervolgens de warmte op van kantine of bestuurskamer.
De Rohda-aanhang deed dat met de toch wel enigszins geruststellende gedachte dat ondanks de commotie en de deining rondom Rohda 1 en zijn trainer, het aan inzet en motivatie niet ontbrak. De neuzen stonden dezelfde kant uit, men ging er voor en er werd hard gewerkt. Zo lijkt het er op dat de spelersgroep hun trainer Peter Reumer in ieder geval een waardig afscheidscadeau wil meegeven, te weten een positie in de bovenste helft van de middenmoot. Een afscheidscadeau overigens dat hij ook volledig verdient. Aanstaande zondag 7 maart speelt Rohda Raalte om 14.00 uur thuis tegen topclub Achilles’29 uit Groesbeek.
Opstelling Rohda Raalte: Ruben Tepperik, Rik Witteveen, Maurice Tepperik, Laurens Tepperik, Rinse Bruggeman (’80, Edwin Beffers), Wilco Flierman (’86, Deniz Sahbaz), Jesper Harmens, Melvin Velthuis, Jordy Lemmens, Sander Kok en Bas Tuitert.
Geschreven door Wim Grondhuis.
Gepubliceerd op maandag 1 maart 2010 om 16:34
